Eyuboğlu (1988)
Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü
p. 41
BETİK, çin. piet (fırça) ten tr. pitimek (yazmak) biti/bitik (yazılan, yazılmış olan), ar. kitab (yazılmış olan), mektub (yazılı, yazılmış). Toh. pide (kitap, yazılmış olan), moğ. biçi (kitap, mektup, yazılmış olan), çin. pi, piet (fırça ile yazılan, yazılmış). (Bk. Kitap)... Beti(k) den: betim, betimlemek...