𐰚𐰇𐰠-

köl-

Meaning:
to harness, fasten, yoke
Details:
Survives only marginally in Siberian Turkic, especially Koibal, Sagay, and Khakas köl- “to harness, yoke, fasten”. No secure continuation of the simple verb is known in the major modern Turkic literary languages.

In modern languages

Select a region to see the cognate.
Language Cognate
Turkmen -
Turkish (Azerbaijan) -
Turkish (Türkiye) -
Salar -
Gagauz -
Crimean -
Uyghur -
Uzbek -
Kazakh -
Nogai -
Siberian Tatar -
Kyrgyz -
Altai -
Alan -
Kumyk -
Tatar -
Bashkir -
Tıva -
Khakas köl
Sakha (Yakut, Dolgan) -
Khalaj -
Chuvash -

Examples

Translations

German:
binden, anbinden, (Ochsen) anschirren, anspannen, befestigen, anjochen
Russian:
запрягать, запрягать в ярмо
Turkish (Azerbaijan):
bağlamaq, sabitləmək, boyunduruq taxmaq
Turkish (Türkiye):
bağlamak, sabitlemek, boyunduruk takmak
  • Clauson (1972) An etimological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish p. 715
    köl- (g-) ‘to harness’ (an animal to a plough, etc.) and the like. Survives only(?) in NE Koib., Sag. R II 1268; Khak. See költür-, kölük, kölün-. Türkü viii ff. IrkB 25 (bokursı:): Kıp. xiv köl- (‘to laugh’ and) rahata qawā’ima’l-šāt li’l-dabḥ ‘to fasten the legs of a sheep for slaughter’ İd. 83.