Clauson (1972)
An etimological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish
p. 628
kumursğa:
‘ant’; an old animal name ending in -ğa:. S.i.m.m.l.g., not SE or SW?. Cf. çüme:li:, karınçğa:. Türkü viii ff. kumu:rsğa: ‘ants’ (eat an old ox) IrkB 37: Çağ. xv ff. kumursğa (spelt) mürça ‘ant’ San. 290v. 11: Xwar. xiii kumurşka ‘ant’ ‘Ali 48: xiv kurursa (sic) Qutb 148: Kıp. xiii al-naml ‘ant’ kumurska: (unvocalized; Tkm. karınca:) Hou. 11, 19: xiv kumursğa: ditto İd. 75; ditto kımırsağı: (sic) Bul. 11, 5: xv ditto kumruska (sic) Tuh. 36b. 2.