Clauson (1972)
An etimological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish
p. 673
D kuşla:-
Den. V. fr. kuş; ‘to hunt birds’. S.i.s.m.l. Türkü viii ff. toğan ögüz kuşı: kuşlayu: barmı:ş ‘a falcon went hunting river birds’ IrkB 43: Xak. xi beg kuşla:dı: ‘the beg hunted’ (ṣāda) ‘birds’ Kaş. III 299 (kuşla:r, kuşla:ma:k): Xwar. xiv kuşla- ditto Qutb 146.