𐰶𐰃𐰞𐰲

kılıç

Meaning:
sword

In modern languages

Select a region to see the cognate.
Language Cognate
Turkmen gylyç
Turkish (Azerbaijan) qılınc
Turkish (Türkiye) kılıç
Salar qılış
Gagauz kılıç
Crimean qılıç
Uyghur qılıç
Uzbek qilich
Kazakh qılış
Nogai kılış
Siberian Tatar No cognate has been entered for this language yet.
Kyrgyz kılıç
Altai kılış
Alan qılıç
Kumyk qılıç
Tatar qılıç
Bashkir qılıs
Tıva xılış
Khakas xılıs
Sakha (Yakut, Dolgan) kılıs
Khalaj qılıc
Chuvash xĕś

Examples

Translations

German:
Schwert
Kazakh:
qılış
Kyrgyz:
kılıç
Russian:
меч
Turkish (Azerbaijan):
qılınc
Turkish (Türkiye):
kılıç
Turkmen:
gylyç
Uzbek:
qilich

  • Hendrik Boeschoten (2022) A dictionary of early middle Turkic
    qïlïč ‘sword’ (g.) / qïlïnč (QT5, XŠ, MuG) [HAU 371 qïlïnč “error”—is that so?; az. qılınc] | qïlïččï ‘swordmaker’ (IM) | qïlïčlaš= ‘to fight with swords’ (MAv)
  • Dr. Jens Wilkens (2021) Handwörterbuch des Altuigurischen: Altuigurisch – Deutsch – Türkisch | Eski Uygurcanın El Sözlüğü: Eski Uygurca – Almanca – Türkçe p. 370-371
    kılıč Schwert || kılıç
    kılıč čap- das Schwert ziehen (zum Kampf) || (savaş için) kılıç çekmek
    kılıč ok y-a süŋü Schwert, Pfeil, Bogen und Lanze || kılıç, ok, yay ve mızrak
    kılıč saplıg čaŋ eine Glocke mit Schwertgriff (Ritualgegenstand) || kılıç saplı çan (ritüel eşyası)
    kılıč süŋü Schwert und Lanze || kılıç ve mızrak
    2 kılınč † (alter Fehler und Lesefehler für → kılıč) || (→ kılıč için eski bir hata ve okuma hatası)
  • Sergei Starostin, Anna Dybo, Oleg Mudrak (2003) Etymological Dictionary of the Altaic Languages p. 636
    *kằle knife, to cut: Tung. *kaliki; Turk. *Kɨlɨč; Jpn. *kər-.

    PTung. *kali-ki(n) scar, cicatrice (шрам, рубец): Ul. qalχị(n); Ork. qalịχị; Nan. qalχị; Orch. kalixi; Ud. kalehä.
    ◊ ТМС 1, 366. Cf. also Evn. qǟli- ‘to whet’ (ТМС 1, 388).

    PTurk. *Kɨlɨč sword (меч): OTurk. qɨlɨč (OUygh.); Karakh. qɨlɨč (MK); Tur. kɨlɨč, kɨlɨǯ; Gag. qɨlɨč; Az. Gɨlɨǯ; Turkm. Gɨlɨč; Khal. Gɨlīč; MTurk. qɨlɨč (Pav. C.); Uzb. qilič; Uygh. qilič; Krm. qɨlɨč; Tat. qɨlɨč; Bashk. qɨlɨs; Kirgh. qɨlɨč; Kaz. qɨlɨš; KBalk. qɨlɨč; KKalp. qɨlɨš; Kum. qɨlɨč; Nogh. qɨlɨš; SUygh. qɨlɨš; Khak. xɨlɨs; Shr. qɨlɨš; Oyr. qɨlɨč; Tv. xɨlɨš; Chuv. xəś; Yak. kɨlɨs, kɨlɨs.
    ◊ EDT 618, VEWT 263, Лексика 570, ЭСТЯ 6, 212-214. Cf. also *Kɨla-gu ‘blade’ (VEWT 263, ЭСТЯ 6, 207-208).

    PJpn. *kər- to cut off, chop, hack (отрезать, отрубать): OJpn. kor-; MJpn. kòr-; Tok. kor-.
    ◊ JLTT 713.

    ‖ One of the many “verbs of cutting” in PA, with only nominal derivatives preserved in PT and PTM.
  • Gerard Clauson (1972) An etimological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish p. 618
    kılıç ‘sword’. S.i.a.m.l.g. L.-w. in Pe. etc., Doerfer III 1510. Türkü viii ff. altu:n kuru:ğsakımı:n kılıçı:n kesipen ‘cutting my golden belly with a sword’ IrkB 8; a.o. Miran Br. 10-11 (ETY II 66): Uyğ. viii ff. Bud. süŋü kılıç ‘lance and sword’ TT V 10, 92; o.o. U II 78, 30-1 (biç-); TT X 356, 537; Kuan. 27: Civ. TT I 162-3 (üz-): Xak. xi kılıç al-sayf ‘sword’ Kaş. I 359 (prov.; verse); over 20 o.o.: KB kılıç aldı ‘he took a sword’ 268; o.o. 222, 286 (biç-), 2139-41, etc.: xiii(?) Tef. kılıç ‘sword’ 208: xiv Muh. al-sayf kılı:ç Mel. 8, 14; 71, 4; Rif. 81, 173; a.o.o.: Xwar. xiii(?) ditto Oğ. 28 etc.: xiv ditto Qutb 147, MN 77, etc.; kılınç (sic?) Qutb 148: Kom. xiv ‘sword’ kılıç CCI, CCG; Gr.: Kıp. xiii al-sayf kılı:ç Hou. 13, 14: xiv ditto İd. 74; xv ditto Kav. 31, 6; 63, 19; Tuh. 19b. 10: Osm. xiv ff. kılıç noted in various phr. TTS I 456; II 625; III 444; IV 508.
  • M Räsänen, I Kecskeméti (1969) Versuch eines etymologischen Wörterbuchs der Türksprachen p. 263
    kylyč atü. uig. osm. usw. kylyč ‘Schwert, Säbel’, čag. otü. tar. kilič, osm. kylyž, kzk. oir. leb. kmd. šor. kylyš, kar.L. küär. ḱylyč, sag. koib. kylyš, soj. knd. kč. (C.) kaleš (> kam. Joki 154 kalyš), jak. kylyš, kylyš ‘старинный нож’, ‘сабля’, čuv. χəs ‘Schwert’, ‘Weberkamm’ (> čer. ČLČ 129 iš ‘Weberkamm’)