qïlïč ‘sword’ (g.) / qïlïnč (QT5, XŠ, MuG) [HAU 371 qïlïnč “error”—is that so?; az. qılınc] | qïlïččï ‘swordmaker’ (IM) | qïlïčlaš= ‘to fight with swords’ (MAv)
kılıč Schwert || kılıç kılıč čap- das Schwert ziehen (zum Kampf) || (savaş için) kılıç çekmek kılıč ok y-a süŋü Schwert, Pfeil, Bogen und Lanze || kılıç, ok, yay ve mızrak kılıč saplıg čaŋ eine Glocke mit Schwertgriff (Ritualgegenstand) || kılıç saplı çan (ritüel eşyası) kılıč süŋü Schwert und Lanze || kılıç ve mızrak
*kằle knife, to cut: Tung. *kaliki; Turk. *Kɨlɨč; Jpn. *kər-. PTung. *kali-ki(n) scar, cicatrice (шрам, рубец): Ul. qalχị(n); Ork. qalịχị; Nan. qalχị; Orch. kalixi; Ud. kalehä. ◊ ТМС 1, 366. Cf. also Evn. qǟli- ‘to whet’ (ТМС 1, 388). PTurk. *Kɨlɨč sword (меч): OTurk. qɨlɨč (OUygh.); Karakh. qɨlɨč (MK); Tur. kɨlɨč, kɨlɨǯ; Gag. qɨlɨč; Az. Gɨlɨǯ; Turkm. Gɨlɨč; Khal. Gɨlīč; MTurk. qɨlɨč (Pav. C.); Uzb. qilič; Uygh. qilič; Krm. qɨlɨč; Tat. qɨlɨč; Bashk. qɨlɨs; Kirgh. qɨlɨč; Kaz. qɨlɨš; KBalk. qɨlɨč; KKalp. qɨlɨš; Kum. qɨlɨč; Nogh. qɨlɨš; SUygh. qɨlɨš; Khak. xɨlɨs; Shr. qɨlɨš; Oyr. qɨlɨč; Tv. xɨlɨš; Chuv. xəś; Yak. kɨlɨs, kɨlɨs. ◊ EDT 618, VEWT 263, Лексика 570, ЭСТЯ 6, 212-214. Cf. also *Kɨla-gu ‘blade’ (VEWT 263, ЭСТЯ 6, 207-208). PJpn. *kər- to cut off, chop, hack (отрезать, отрубать): OJpn. kor-; MJpn. kòr-; Tok. kor-. ◊ JLTT 713. ‖ One of the many “verbs of cutting” in PA, with only nominal derivatives preserved in PT and PTM.
kılıç ‘sword’. S.i.a.m.l.g. L.-w. in Pe. etc., Doerfer III 1510. Türkü viii ff. altu:n kuru:ğsakımı:n kılıçı:n kesipen ‘cutting my golden belly with a sword’ IrkB 8; a.o. Miran Br. 10-11 (ETY II 66): Uyğ. viii ff. Bud. süŋü kılıç ‘lance and sword’ TT V 10, 92; o.o. U II 78, 30-1 (biç-); TT X 356, 537; Kuan. 27: Civ. TT I 162-3 (üz-): Xak. xi kılıç al-sayf ‘sword’ Kaş. I 359 (prov.; verse); over 20 o.o.: KB kılıç aldı ‘he took a sword’ 268; o.o. 222, 286 (biç-), 2139-41, etc.: xiii(?) Tef. kılıç ‘sword’ 208: xiv Muh. al-sayf kılı:ç Mel. 8, 14; 71, 4; Rif. 81, 173; a.o.o.: Xwar. xiii(?) ditto Oğ. 28 etc.: xiv ditto Qutb 147, MN 77, etc.; kılınç (sic?) Qutb 148: Kom. xiv ‘sword’ kılıç CCI, CCG; Gr.: Kıp. xiii al-sayf kılı:ç Hou. 13, 14: xiv ditto İd. 74; xv ditto Kav. 31, 6; 63, 19; Tuh. 19b. 10: Osm. xiv ff. kılıç noted in various phr. TTS I 456; II 625; III 444; IV 508.
kylyč atü. uig. osm. usw. kylyč ‘Schwert, Säbel’, čag. otü. tar. kilič, osm. kylyž, kzk. oir. leb. kmd. šor. kylyš, kar.L. küär. ḱylyč, sag. koib. kylyš, soj. knd. kč. (C.) kaleš (> kam. Joki 154 kalyš), jak. kylyš, kylyš ‘старинный нож’, ‘сабля’, čuv. χəs ‘Schwert’, ‘Weberkamm’ (> čer. ČLČ 129 iš ‘Weberkamm’)