𐰶𐰃𐰞𐰲
kılıç
Meaning:
sword
Examples
Translations
German:
Schwert
Kazakh:
qılıc
Kyrgyz:
kılıç
Russian:
меч
Turkish (Azerbaijan):
qılınc
Turkish (Türkiye):
kılıç
Turkmen:
gylyç
Uzbek:
qilich
Bibliography 5
-
Hendrik Boeschoten (2022) A dictionary of early middle Turkic
qïlïč ‘sword’ (g.) / qïlïnč (QT5, XŠ, MuG) [HAU 371 qïlïnč “error”—is that so?; az. qılınc] | qïlïččï ‘swordmaker’ (IM) | qïlïčlaš= ‘to fight with swords’ (MAv) -
Dr. Jens Wilkens (2021) Handwörterbuch des Altuigurischen | Eski Uygurcanın El Sözlüğü370-371370-371
kılıč Schwert || kılıç
kılıč čap- das Schwert ziehen (zum Kampf) || (savaş için) kılıç çekmek
kılıč ok y-a süŋü Schwert, Pfeil, Bogen und Lanze || kılıç, ok, yay ve mızrak
kılıč saplıg čaŋ eine Glocke mit Schwertgriff (Ritualgegenstand) || kılıç saplı çan (ritüel eşyası)
kılıč süŋü Schwert und Lanze || kılıç ve mızrak2 kılınč † (alter Fehler und Lesefehler für → kılıč) || (→ kılıč için eski bir hata ve okuma hatası) -
Sergei Starostin, Anna Dybo, Oleg Mudrak (2003) Etymological Dictionary of the Altaic Languages636636
*kằle knife, to cut: Tung. *kaliki; Turk. *Kɨlɨč; Jpn. *kər-.
PTung. *kali-ki(n) scar, cicatrice (шрам, рубец): Ul. qalχị(n); Ork. qalịχị; Nan. qalχị; Orch. kalixi; Ud. kalehä.
◊ ТМС 1, 366. Cf. also Evn. qǟli- ‘to whet’ (ТМС 1, 388).
PTurk. *Kɨlɨč sword (меч): OTurk. qɨlɨč (OUygh.); Karakh. qɨlɨč (MK); Tur. kɨlɨč, kɨlɨǯ; Gag. qɨlɨč; Az. Gɨlɨǯ; Turkm. Gɨlɨč; Khal. Gɨlīč; MTurk. qɨlɨč (Pav. C.); Uzb. qilič; Uygh. qilič; Krm. qɨlɨč; Tat. qɨlɨč; Bashk. qɨlɨs; Kirgh. qɨlɨč; Kaz. qɨlɨš; KBalk. qɨlɨč; KKalp. qɨlɨš; Kum. qɨlɨč; Nogh. qɨlɨš; SUygh. qɨlɨš; Khak. xɨlɨs; Shr. qɨlɨš; Oyr. qɨlɨč; Tv. xɨlɨš; Chuv. xəś; Yak. kɨlɨs, kɨlɨs.
◊ EDT 618, VEWT 263, Лексика 570, ЭСТЯ 6, 212-214. Cf. also *Kɨla-gu ‘blade’ (VEWT 263, ЭСТЯ 6, 207-208).
PJpn. *kər- to cut off, chop, hack (отрезать, отрубать): OJpn. kor-; MJpn. kòr-; Tok. kor-.
◊ JLTT 713.
‖ One of the many “verbs of cutting” in PA, with only nominal derivatives preserved in PT and PTM. -
Gerard Clauson (1972) An etimological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish618618
kılıç ‘sword’. S.i.a.m.l.g. L.-w. in Pe. etc., Doerfer III 1510. Türkü viii ff. altu:n kuru:ğsakımı:n kılıçı:n kesipen ‘cutting my golden belly with a sword’ IrkB 8; a.o. Miran Br. 10-11 (ETY II 66): Uyğ. viii ff. Bud. süŋü kılıç ‘lance and sword’ TT V 10, 92; o.o. U II 78, 30-1 (biç-); TT X 356, 537; Kuan. 27: Civ. TT I 162-3 (üz-): Xak. xi kılıç al-sayf ‘sword’ Kaş. I 359 (prov.; verse); over 20 o.o.: KB kılıç aldı ‘he took a sword’ 268; o.o. 222, 286 (biç-), 2139-41, etc.: xiii(?) Tef. kılıç ‘sword’ 208: xiv Muh. al-sayf kılı:ç Mel. 8, 14; 71, 4; Rif. 81, 173; a.o.o.: Xwar. xiii(?) ditto Oğ. 28 etc.: xiv ditto Qutb 147, MN 77, etc.; kılınç (sic?) Qutb 148: Kom. xiv ‘sword’ kılıç CCI, CCG; Gr.: Kıp. xiii al-sayf kılı:ç Hou. 13, 14: xiv ditto İd. 74; xv ditto Kav. 31, 6; 63, 19; Tuh. 19b. 10: Osm. xiv ff. kılıç noted in various phr. TTS I 456; II 625; III 444; IV 508. -
M Räsänen, I Kecskeméti (1969) Versuch eines etymologischen Wörterbuchs der Türksprachen263263
kylyč atü. uig. osm. usw. kylyč ‘Schwert, Säbel’, čag. otü. tar. kilič, osm. kylyž, kzk. oir. leb. kmd. šor. kylyš, kar.L. küär. ḱylyč, sag. koib. kylyš, soj. knd. kč. (C.) kaleš (> kam. Joki 154 kalyš), jak. kylyš, kylyš ‘старинный нож’, ‘сабля’, čuv. χəs ‘Schwert’, ‘Weberkamm’ (> čer. ČLČ 129 iš ‘Weberkamm’)