𐰍-

a:g-

Meaning:
to rise, to climb

In modern languages

Select a region to see the cognate.
Language Cognate
Turkmen āg-
Turkish (Azerbaijan) ağ- This cognate is attested, but has fallen out of use in this language.
Turkish (Türkiye) ağ-
Salar No cognate has been entered for this language yet.
Gagauz aa-
Crimean No cognate has been entered for this language yet.
Uyghur No cognate has been entered for this language yet.
Uzbek No cognate has been entered for this language yet.
Kazakh aw-
Nogai No cognate has been entered for this language yet.
Siberian Tatar No cognate has been entered for this language yet.
Kyrgyz No cognate has been entered for this language yet.
Altai No cognate has been entered for this language yet.
Alan No cognate has been entered for this language yet.
Kumyk No cognate has been entered for this language yet.
Tatar No cognate has been entered for this language yet.
Bashkir auı-
Tıva No cognate has been entered for this language yet.
Khakas No cognate has been entered for this language yet.
Sakha (Yakut, Dolgan) No cognate has been entered for this language yet.
Khalaj No cognate has been entered for this language yet.
Chuvash No cognate has been entered for this language yet.

Examples

Translations

German:
emporsteigen, hinaufgehen, nach oben gehen
Russian:
подниматься
Turkish (Azerbaijan):
yuxarı qalxmaq, çıxmaq, yüksəlmək
Turkish (Türkiye):
ağmak, yukarı kalkmak, çıkmak, yükselmek

  • Dr. Jens Wilkens (2021) Handwörterbuch des Altuigurischen: Altuigurisch – Deutsch – Türkisch | Eski Uygurcanın El Sözlüğü: Eski Uygurca – Almanca – Türkçe p. 16
    ag- emporsteigen, hinaufgehen, nach oben
    gehen || yukarı çıkmak, yükselmek, yukarıya
    gitmek; (Haare) zu Berge stehen || (tüyler)
    diken diken olmak, ürpermek; erlöst werden ||
    kurtulmak; (die Existenzform) wechseln,
    transmigrieren || (varlık şeklini) değiştirmek,
    göç etmek; (Sonne) aufgehen || (güneş) doğ-
    mak; rückfällig werden, seinem festen Vorsatz
    untreu werden || suçu tekrarlamak, tövbesini
    bozmak; sich abwenden, weichen || (bir şey-
    den) yüz çevirmek, (bir şeyden) uzaklaşmak,
    bırakmak
    ag- agıt- sich ändern und (etw.) verändern
    || değişmek ve (bir şeyi) değiştirmek
    ag- čök- weichen2 || bir şeyden uzaklaşmak2,
    bırakmak2
    ag- tägil- auf- und absteigen (z. B. im
    Geburtenkreislauf) || binmek ve inmek (örn.
    doğumların çemberi)
    ag- tägšil- rückfällig werden2, sich
    abwenden2 (von) || suçu tekrarlamak2, töv-
    beyi bozmak2, (bir şeyden) yüz çevirmek2;
    sich verändern2 || değişmek2
  • Talat Tekin (1993) Book of Omens
    (a)g to rise, climb