𐰆𐰺𐰃
urı
Meaning:
son, young man, male descendant
Closest forms in modern languages are Kyrgyz and Azerbaijani urum as well as Sakha urtuus.
Synonyms:
Antonyms:
Examples
Translations
German:
Sohn, junger Mann, männlicher Nachkomme
Kazakh:
ұл, еркек ұрпақ
Kyrgyz:
уул, эркек мураскор
Russian:
сын; мальчик, юноша; мужское потомство
Turkish (Azerbaijan):
oğul, oğlan
Turkish (Türkiye):
oğul, oğlan
Turkmen:
ogul
Uzbek:
o'g'il, erkak avlod
Bibliography 5
-
Dr. Jens Wilkens (2021) Handwörterbuch des Altuigurischen | Eski Uygurcanın El Sözlüğüp. 803ap. 803a
1urı Jüngling, junger Mann || delikanlı, oğul, genç adam (s./bk. Mo. ori)
urı bolmıš Jüngling geworden (Epitheton des Mañjuśrī = Skt. kumārabhūta) || genç olmuş, delikanlı olmuş (Mañjuśrī’nin lakabı = Skt. kumārabhūta)
urı oglanlıg mit männlichen Nachkommen || erkek evlatlı
urı ogul Sohn || oğul
urı t(ä)ŋri Götter-Jüngling, Götter-Sohn || tanrı oğlu, tanrı genci
urı ugušlug Der zur Jünglings-Familie (Skt. kumārakula) Gehörige (Buddhaname) || delikanlı soylu (Skt. kumārakula) (kişi) (bir Buda’nın adı) -
Международная Тюркская Академия (2016) Древнетюркский словарь651651URÏ І сын; мальчик, юноша; мужское потомство: urïm üč ... erti у меня было ... три сына (С-6); jana jandru kelmä aj ersig urї снова не приходи, о мужественный юноша (QBN 277-7); täŋri urïšï сын бога (Uig II 31-48).
-
Sergei Starostin, Anna Dybo, Oleg Mudrak (2003) Etymological Dictionary of the Altaic Languagesp. 1039p. 1039
*ŋurV young male: Tung. *ŋur; Mong. *gura; Turk. *urɨ.
PTung. *ŋur male (of small carnivores) (самец (мелких хищников)): Evk. ŋur; Nan. mur.
◊ ТМС 1, 667.
PMong. *gura roebuck (самец косули): MMong. quraltuq ‘Damhirsch’ (SH); WMong. ɣura (L 368); Kh. gur; Bur. guran; Kalm. ɣurə.
◊ KW 155. Mong. > Oyr. quran etc. (ЭСТЯ 6, 159-160), Evk. guran etc., see Doerfer MT 79, Rozycki 95.
PTurk. *urɨ male child, son (мальчик, сын): OTurk. urɨ (Orkh., OUygh.); Karakh. urɨ (MK, KB); Kirgh. urum ‘descendants (us. male)’; Yak. urtūs ‘boy’ (Пек.).
◊ EDT 197, Лексика 315.
‖ SKE 177, EAS 107. A Western isogloss. See also *gúri. -
Talat Tekin (1993) Book of Omens6666urı young man
-
Gerard Clauson (1972) An etimological dictionary of pre-thirteenth-century Turkishp. 197a–bp. 197a–b
VU 1 urı: ‘male child, son’; unlike oğul, exclusively masculine. Not noted later than Xak., but common until then. Türkü VIII beglik urı: oğlı:n (sic) kul kılti: ‘their sons, who were fit to be begs they made slaves’ II E 7 (and I E 7 with boltı: in error for kılti:); a.o. I E 24, II E 20: VIII ff. Man. the nature of the sin in Chuas. 116–17 is obscure, and the text almost certainly corrupt; özün looks like an error for ajun and öz bolup is unintelligible; (if we have sinned) ilki özün bu özün uzuntōnluğ urılar öz bolup ‘in a previous incarnation or the present incarnation by . . . women and boys’: Yen. urı: oğlan ‘sons’ Mal. 26, 2; yeti: urı: oğul üçün tike: bertimiz ‘we erected (this memorial) for his seven sons’ do. 48, 9: Uyğ. IX inim yeti: urım üç kızım üç erti: ‘I had seven younger brothers, three sons, and three daughters’ Suci 6: VIII ff. Bud. kenç urı kenç kızlar ‘young boys and girls’ U II 20, 20; teŋri urısı ‘a son of a god’ (Sanskrit devaputra) do. 28, 6 (ii); 29, 16; a.o. Suv. 597, 23; Civ. urı oğul kelürgey ‘she will bring forth a son’ TT VII 28, 18; urı oğlanlığ evçi ‘a woman with male children’ H II 18, 65: Xak. XI urı: al-ḏakar mina’l-awlād ‘a male child’; one says urı: oğla:n ‘male children’ Kaş. I 88; a.o. I 251, 9: KB ay ersig urı ‘my brave boy!’ 3832.